Czapa polarna Arktyki jest w opłakanym stanie, a obecny zasięg lodu jest mylący. Prognozy warunków pogodowych wyglądają bardzo źle - do Arktyki będzie dostawać się duża ilość ciepłych mas powietrza, co przyspieszy topnienie cienkiej pokrywy lodowej. Zdjęcie obok przedstawia czapę polarną 16 maja 2017 roku.
Prognozowane odchylenia temperatur od średniej 1979-2000 w Arktyce na 18-21 maja 2017. Climate Reanalyzer
Już teraz do Arktyki od strony Pacyfiku, Alaski i Półwyspu Czukockiego napływa ciepło. W strefach przybrzeżnych temperatura zaczyna przekraczać zero stopni. Animacja pokazuje zmiany anomalii temperatur, do jakich dojdzie w ciągu najbliższych dni.
Powierzchnia arktycznego lodu morskiego w 2017 roku w stosunku do ostatnich lat i średnich wartości z lat 80. i 90. XX wieku. Dane z NSIDC
Dotychczasowe zmiany w pogodzie ingerują w arktyczny lód morski. I choć zasięg lodu jest większy niż rok temu, to ta jednak zmienna niewiele nam mówi. Zmiany zachodzą w powierzchni lodu, a ta od kilku dni zmniejsza się w bardzo szybkim tempie. Jeśli prognozowane warunki pogodowe się sprawdzą, to do końca maja zasięg, jak powierzchnia lodu znów będą rekordowo małe. Wiele mówi nam rozmieszczenie lodu. Występują poważne ubytki od strony Pacyfiku, a to tam lód topnieje zwykle najszybciej. Większy niż zwykle jest obszar lodu po stronie Atlantyku. Ten lód na razie nie może się stopić, gdyż woda jest zbyt zimna, temperatury powietrza nie są w tej części Arktyki wysokie. Panują tam wciąż dość solidne mrozy, także nad Morzem Karskim.
Morze Czukockie 16 maja 2017 roku. NASA Worldview
W Arktyce zachodzą dość niepokojące zmiany. Szybko wycofuje się lód na Morzu Czukockim. Powstała tam wielka wyrwa w lodzie. Sam lód na tym akwenie, to już niemal wyłącznie kra lodowa. Napływ ciepła nad ten obszar spowoduje, że zasięg lodu będzie się kurczyć jeszcze szybciej. W ciągu ostatniego tygodnia zasięg lodu na tym akwenie zmniejszył się o 80 tys. km2.
Zmiany w obszarze Cieśniny Naresa w dniach 11-16 maja 2017. NASA Worldview
Kolejna bardzo niepokojąca zmiana, to Cieśnina Naresa, rozdzielająca Grenlandię i Wyspę Ellesmere'a. W tym roku cieśnina ta uwolniła się od lodu rekordowo wcześnie, i to niezwykle wcześnie, bo już pod koniec kwietnia. Zwykle obszar ten uwalnia się od lodu dopiero w lipcu lub pod koniec czerwca. Ten niepozorny obszar może wpłynąć na przyspieszenie tempa utraty lodu. Animacja pokazuje zmiany, jak zaszły w tym obszarze. Najprawdopodobniej, to ciepłe wody spowodowały tak szybki wytop lodu. Roztopił się, a teraz rozrywany jet pak lodu Morza Lincolna. Z jednej strony wiatr, a z drugiej ciepła woda wspomaga odłupywanie się fragmentów lodu. Obszar ten działa jak Cieśnina Frama, tylko w mniejszej, ale mającej znaczenie skali. Około 1 km3 lodu ucieka przez tę cieśninę. Wydaje się niewiele, ale ma wpływ na ogólny bilans lodu, którego to objętość szybko się kurczy.
Jeśli zachodzą tam takie zmiany, to sytuacja w Arktyce jest gorsza niż można się spodziewać. Tym bardziej rekordowe topnienie lodu jest nieuniknione. Chyba że dojdzie po raz kolejny do diametralnej zmiany w pogodzie.
Zobacz także:
Zobacz także:
- Potężne zmiany w arktycznej pogodzie, niedziela, 7 maja 2017 W Arktyce zachodzi nowe rozdanie kart w pogodzie. Formuje się bardzo rozległy system wyżów barycznych nad Kanadą, Grenlandią, a także nad Oceanem Arktycznym.
- Żądza zniszczenia IV - okrutne prognozy, piątek, 6 maja 2016 Z każdym kolejnym dniem prawdopodobieństwo, że padnie rekord wrześniowego minimum, rośnie. Kolejna prognoza na najbliższe dni pokazuje, że to naprawdę może się stać.
