PIOMAS (grudzień 2025) - katastrofa klimatyczna w Arktyce

 Dane z Centrum Nauk Polarnych pokazują, że grudzień 2025 roku to kolejny miesiąc z rekordowo małą ilością lodu tworzącego czapę polarną Oceanu Arktycznego.

Objętość lodu w Arktyce w 2025 roku w zestawieniu ze zmianami z lat 1979-2024. PIOMAS, grafika Zachary Labe

 31 grudnia 2025 roku objętość lodu morskiego w Arktyce wyniosła 13 043 km³, co jest wartością rekordowo niską. Z uwagi na granicę błędu pomiarowego należy jednak mówić o wyniku ex aequo z 2016 rokiem, kiedy odnotowano 13 078 km³ - różnica wynosi zaledwie 35 km³. Wówczas panowały jednak wyjątkowo ekstremalne warunki pogodowe, których początek miał miejsce na przełomie lat 2015 i 2016.

 

Grubość lodu morskiego w grudniu 2025 roku i jej odchylenia w stosunku do średniej 1981-2010. PIOMAS/Zachary Labe

 Miniony rok także był ciepły — jak się okazuje, rekordowo ciepły. W grudniu warunki sprzyjające zamarzaniu zaczęły się poprawiać. Temperatury dość wyraźnie spadły, mimo trwającego ponad tydzień ich skoku. Grudzień w Arktyce był 11. najcieplejszym miesiącem w historii pomiarów, głównie dlatego, że ochłodzenie objęło sektor pacyficzny. Listopad był 6. najcieplejszym miesiącem, a październik - 4. Być może dane za styczeń przedstawione przez Pan-Arctic Ice Ocean Modeling and Assimilation System (PIOMAS) będą już inne. Początek stycznia w Arktyce przyniósł bardzo niskie temperatury w sektorze pacyficznym. Nad Morzem Beauforta odchylenie temperatury wyniosło –6°C. Wciąż jednak cieplej niż zwykle pozostaje obszar między Grenlandią a biegunem północnym.

 

Grubość arktycznego lodu morskiego w 2025 roku w zestawieniu z latami 1979–2024 oraz średnimi wartościami dekadowymi. PIOMAS/Zachary Labe  

 Lodu jest rekordowo mało, ponieważ niemal rekordowo niska jest również grubość pokrywy lodowej. Według danych z Centrum Nauk Polarnych 31 grudnia 2025 roku średnia grubość lodu wyniosła 115 cm. W rekordowym 2016 roku było to 113 cm, a w 2012 roku - 117 cm. Warto zwrócić uwagę na to, co pokazują powyższe mapy — gdzie ubytek lodu był największy. Najsilniej topnieje lód tam, gdzie zwykle jest on najgrubszy, ponieważ coraz cieplejsze wody Atlantyku z czasem penetrują te obszary. Dodatkowo wpływają na to ciepłe masy powietrza napływające znad Atlantyku.

 

Zmiany średniej miesięcznej ilości lodu morskiego w Arktyce dla grudnia w latach 1979-2025. Dane PIOMAS

 

 Średnia objętość lodu w grudniu 2025 roku wyniosła 11 097 km³. To o 109 km³ mniej niż w rekordowym pod tym względem 2016 roku i aż o 1 036 km³ mniej niż w 2012 roku - roku, w którym doszło do rekordowego topnienia. Ilość lodu jest obecnie o 52% mniejsza niż w 1979 roku. Wykres pokazuje, jak szybko kurczyła się pokrywa lodowa Oceanu Arktycznego - szczególnie intensywnie w latach 90. XX wieku oraz w pierwszej dekadzie XXI wieku, aż do 2012 roku. Później tempo utraty lodu uległo spowolnieniu, za co odpowiadały zmiany letnich wzorców pogodowych w Arktyce.

 Było to jednak jedynie spowolnienie. Wykres jasno pokazuje, że Arktyka nadal traci lód i proces ten będzie postępował. Niewykluczone, że w przyszłości ponownie przyspieszy, mimo utrzymywania się podobnych warunków atmosferycznych. Główną przyczyną będą wciąż rosnące temperatury.

 

 

Zobacz także:

• PIOMAS (listopad 2025) - totalny paraliż w zamarzaniu, 6 grudnia 2025  Nowe dane z modelu Pan-Arctic Ice Ocean Modeling and Assimilation System (PIOMAS) pokazują niemal całkowity paraliż procesu zamarzania arktycznych wód. Listopadowe przyrosty lodu były bardzo powolne, czemu sprzyjały wysokie temperatury atmosfery oraz mórz sąsiadujących z obszarami lodowymi.
• PIOMAS (sierpień 2025) - topnienie lodu było bardzo mocne, 8 września 2025
• PIOMAS (lipiec 2025) - ogromne zmiany pod chmurami, 8 sierpnia 2025