W dalszym ciągu tempo zamarzania arktycznych wód na Dalekiej Północy przebiega wolniej, niż powinno. W rezultacie zasięg i powierzchnia lodu morskiego są rekordowo małe.
 |
| Zasięg arktycznego lodu morskiego w 2026 roku na tle wybranych lat i średnich dekadowych. Mapa przedstawia zasięg w zestawieniu ze średnią z lat 90. XX wieku.. JAXA |
Od ponad tygodnia zasięg lodu morskiego utrzymuje się na rekordowo niskim poziomie. 26 stycznia lód morski zajmował obszar 12,8 mln km2. Obecnie jest to wartość ex aequo z 2018 rokiem. Według prognoz, za kilka dni zasięg lodu spadnie na drugą pozycję, ustępując rekordowi z lutego 2025 roku.
 |
| Tempo zwiększania/zmniejszania się zasięgu lodu morskiego w 2025 roku na tle średniej z ostatnich 10 lat. |
Styczniowy przyrost lodu do 26. dnia miesiąca wyniósł 0,97 mln km2. Średnia z ubiegłej dekady to 0,99 mln km2. Tempo zamarzania jest więc zbliżone do typowego dla minionej dekady, jednak w drugiej połowie stycznia drastycznie się obniżyło, co ilustruje powyższy wykres.
 |
| Powierzchnia arktycznego lodu morskiego w 2026 roku w zestawieniu z poprzednimi latami. JAXA |
Zasięg lodu to jednak nie wszystko. W pierwszej połowie stycznia stosunkowo dobrze zwiększała się powierzchnia lodu (area), czyli faktyczny obszar zajmowany przez lód, bez uwzględniania szczelin i przerw w paku lodowym. W drugiej połowie miesiąca tempo zamarzania wyhamowało, a w trzeciej dekadzie lód zaczął się wręcz topić. Świadczy to wyraźnie o dominującym wpływie temperatur, a nie wiatru, który może sprzyjać zarówno spadkowi, jak i wzrostowi zasięgu lodu.
 |
| Powierzchnia arktycznego lodu morskiego na Morzu Baffina i Barentsa w 2026 roku w zestawieniu z poprzednimi latami. JAXA |
Absolutne rekordy notowane są na Morzu Baffina. Na Morzu Barentsa nie występują rekordowo niskie wartości, jednak, jak widać - powierzchnia lodu należy tam do jednych z najmniejszych w historii pomiarów.
 |
| Zmiany średnich temperatur w Arktyce (66,5-90°N) w 2025 roku względem średnich wieloletnich i poszczególnych. Mapa przedstawia odchylenia temperatur od średniej 1991-2020 w dniach 1-24 stycznia 2026 roku. Climate Reanalyzer/NOAA |
Za powolne przyrosty lodu odpowiadają przede wszystkim temperatury. Nie są one ostatnio rekordowo wysokie, jednak należą do jednych z najwyższych w historii pomiarów. Szczególnie wysokie temperatury występują w sektorze atlantyckim. Od 1 do 24 stycznia w pasie od Morza Karskiego po Morze Baffina odchylenia temperatur wyniosły od 4 do 10°C. Nad Morzem Baffina temperatury były prawdopodobnie rekordowo wysokie.
Oprócz temperatury atmosfery ważną rolę w tempie zamarzania odgrywa również temperatura wody. Mapa pokazuje, że dodatnie odchylenia temperatur wód dominują w atlantyckiej części Arktyki. Już odchylenie na poziomie 0,5°C przekłada się na zamarzanie opóźnione o kilka dni, cieńszy lód oraz granicę lodu przebiegającą 100–200 km dalej na północ.
Według prognoz, w ciągu najbliższych dni warunki atmosferyczne powinny sprzyjać zamarzaniu arktycznych wód. W dłuższej perspektywie nie jest to jednak takie oczywiste. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że marcowe maksimum zasięgu lodu będzie jednym z najmniejszych w historii pomiarów.
Dużo lodu brakuje na Morzu Ochockim oraz Baffina. Na Zachód od Nowej Ziemi nie ma lodu również. To główni winowajcy słabego zasięgu. Bardzo dobrze za to sytuacja wygląda na Morzu Beringa. Im grubszy lód tamże tym lepiej ponieważ cieśnina tworzy naturalna barierę dostępu do Arktyki. Zasięg na dzień 27 stycznia wynosi według NSIDC 13,4 mln km2.
OdpowiedzUsuńSprawdziłem od 2021 roku zasieg lodu dla 27 stycznia 5 mapek arktycznego lodu powino być 13,4 mln kilometrów
OdpowiedzUsuńDr.No. Co pisze Hubert i inni na temat klimatu i arktyki mnie nie interesuje nie zawracam sobie głowy klimat jest zmienny dane historyczne setek lat
Setek lat zasięgu lodu arktyce historycznych od tego roku powino przybywać lodu na na oceanie arktycnym
Usuń